Trzy lata po ataku USA na Irak, kraj ówcześnie kontrolowany przez dyktatora Saddama Husajna, 53 lata po zamachu stanu przeprowadzonym w Iranie przez USA i UK przeciwko demokratycznie wybranemu premierowi Mossadekowi i 18 lat po zestrzeleniu przez krążownik USS Vincennes irańskiego samolotu Iran Air Flight 655 , z 290 osobami na pokładzie (274 pasażerów, 16 osób załogi, wszyscy zginęli), władze USA i Izraela planują przypuścić militarny atak na Iran.

Według niektórych analiz, [1] [2] [3], atak ten może zostać przeprowadzony przy użyciu ,,mini-bomb" jądrowych, w celu zniszczenia znajdujących się głęboko pod ziemią bunkrów. Z powodu oficjalnego pretekstu do ataku (ewentualny program prowadzący w kierunku zbudowania broni jądrowej), agresja USA i Izraela na Iran może mieć postać jednego, szybkiego i masywnego ataku na 16 miast, w których znajdują się reaktory jądrowe lub bazy wojskowe, m.in. (według Centre for Nonproliferation Studies oraz Oxford Research Group) na Bushehr (165.000 mieszkańców), Arak (511.000 mieszk.), górskie miasteczko Natanz (40.000 mieszk.), Isfahan (2.000.000 mieszk.) i stolicę Teheran (7.300.000 mieszk.).

Chociaż prawdziwe mogą okazać się przypuszczenia, że władze w Iranie myślą o ewentualnym programie tworzenia broni jądrowej, to jednak z wielu przyczyn program ten jako powód do ataku jest niewiarygodny:

• ze względów praktycznych, Iran miałby duże trudności z prowadzeniem prac nad konstrukcją broni jądrowej, jako że od momentu ratyfikowania Układu o nierozprzestrenianiu broni jądrowej (NPT) współpracuje z inspektorami Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (IAEA), a w listopadzie 2004r. dobrowolnie zawarł z IAEA Dodatkowe Porozumienie o Zabezpieczeniach. Przez kilka ostatnich lat, inspektorzy IAEA przeprowadzali częste i niewygodne inspekcje (wg rządu Iranu w ciągu minionych 2 lat odbyło się 1200 osobodni inspekcji);
• w obliczu zagrożenia atakiem ze strony USA i Izraela, Iran ma większą motywację do prowadzenia prac nad konstrukcją broni jądrowej. Byli agenci CIA Paul Pillar i Ellen Laipson oraz były urzędnik ONZ (inspektor w sprawie broni masowego rażenia i były szef IAEA) Hans Blix uważają, że jeśli Iran prowadziłby działania w kierunku budowy broni jądrowej, to najskuteczniejszą metodą zatrzymania tych działań byłaby gwarancja ze strony USA i Izraela, że nie przeprowadzą ataku na Iran - co USA już zrobiło dla Korei Północnej;
• przeprowadzenie ataku w celu powstrzymania prac nad konstrukcją broni jądrowej nie gwarantuje sukcesu. Wielu analityków np. w Centre for Nonproliferation Studies przewiduje, że najprawdopodobniejszym skutkiem ataku, byłaby większa motywacja rządu i społeczeństwa irańskiego do stworzenia broni jądrowej, w celu własnej ochrony - atak mógłby tylko odwlec rozwój o kilka lat.

Podobnie jak w przypadku Iraku, ważną rolę odgrywa uzyskanie kontroli nad ropą w prowincji Khuzestan przy granicy z Irakiem. W rejonie tym znajduje się ok. 90% irańskiej ropy.

Jednakże, według np. Williama Clarka, Eliasa Akleha, Krassimira Petrova i Chrisa Cooka ważniejszym powodem planowanego ataku jest utworzenie Międzynarodowej Giełdy Ropy ("International Oil Bourse") w Iranie, na której byłaby możliwa realizacja transakcji kupna-sprzedaży w euro (tzw. petro-euro). Obecnie, międzynarodowy handel ropą jest rozliczany jedynie w petrodolarach. Klienci zainteresowani handlem ropą, bez względu na geograficzne położenie, zmuszeni są do przechowywania dużych ilości dolarów, gdyż nie mogą dokonywać transakcji w innej walucie.

Po otwarciu Międzynarodowej Giełdy Ropy w Iranie, możliwe byłoby kupno ropy bezpośrednio w euro (tzw. petro-euro). Taka zmiana, korzystna dla przedsiębiorstw z Europy złamała by dewizową kontrolę Stanów Zjednoczonych nad tak ważną dziedziną światowej gospodarki, co w konsekwencji mogłoby doprowadzić do rozpadu gospodarki USA.

Pod koniec 2000r. Saddam Husajn zmienił walutę transakcji związanych z eksportem ropy z dolara na euro. Ponadto wymienił 10mld dolarów funduszu rezerwowego w ONZ na euro. Przejście od dolara do euro w rozliczeniach transakcji związanych z handlem ropą jest również cytowane jako jeden z powodów ataku na Irak. Od 23 marca bank centralny USA, Federal Reserve, przestanie publikować statystyki M3, tzn. (mniej więcej) statystyki dotyczące ilości dolarów w gotówce będących w obiegu na całym świecie.

Cała uwaga mediów zależnych skupia się na ewentualnym programie tworzenia broni jądrowej w Iranie, chociaż:

• nie istnieją dowody na to, że Iran złamał Układ o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej (NPT), pomimo przeprowadzenia 1200 osobodni inspekcji IAEA; istnieją jednak podejrzenia (całkiem realne), że mógłby stworzyć broń jądrową w ciągu kilku lat; według Meira Dagana (Mossad) są to 2 lata od skończenia prac nad wzbogacaniem uranu, według National Intelligence Community w USA (CIA + United States Department of Defense + United States Department of Homeland Security +...) jest to 10 lat;
• USA, Francja i UK rażąco łamią Artykuł VI NPT, który wymaga rozbrojenia;
• Niemcy są oskarżone o łamanie Artykułu I i II NPT (ang. nuclear sharing);
• Izrael posiada ok. 75-200 głowic jądrowych, nie podpisał i nie ratyfikował NPT;
• 4.11.2004r. na 59 Zgromadzeniu Ogólnym ONZ 147 krajów (m.in. Iran i Polska) głosowało za utworzeniem komitetu w sprawie negocjacji traktatu przeciwko produkcji materiału rozszczepialnego przeznaczonego do produkcji broni jądrowej; 2 kraje wstrzymały się (UK, Izrael); tylko 1 kraj był przeciwko (USA); (zobacz też inne głosowania).

Ahmadineżad kwestionował rację istnienia Izraela jako państwa i wyrażał swoje wątpliwości odnośnie Holokaustu. Mówił o usunięciu systemu państw Izraela - podobnym, według niego, do rozpadu ZSRR jako jednego państwa, usunięcia rządów Szaha Mohammada Rezy Pahlawiego czy też Saddama Husajna.

Rzetelność tłumaczenia jego słów z języka perskiego na inne języki budzi jednak wątpliwości. Artykuł http://en.wikipedia.org/wiki/Mahmoud_Ahmadinejad_and_Israel zawiera głębszą analizę tematu; zobacz też wyjaśnienie z dn. 20.02.2006r., Manouchehra Mottakiego, Ministra Spraw Zagranicznych Iranu.

Więcej informacji ogólnych oraz związanych z konkretnymi działaniami antywojennymi znajdziesz tu:

informacja: en.wikipedia
akcja: www.campaigniran.org | www.defendiran.org | www.stopwaroniran.org | medialens.org
blogi Irańczyków: blogsbyiranians.com